De schilderijen van Frank Anderson vormen uitgestrekte Nederlandse landschappen, waar ruimte en duur worden gevisualiseerd in een klassieke diepte representatie, die ook verwijzen naar spirituele ruimtes opgeroepen in de titels. Zo wordt zowel het intellect als de schoonheidsbeleving geraakt. Want alleen dan is er een goed schilderij.

 De landschappen met de karakteristieke lage horizon, die de nadruk legt op het altijd veranderende luchtelement, worden gedefinieerd door schilderkunstige suggestie eerder dan realisme. Ze verbergen verlangen en hebben een contemplatieve sfeer die ruimte biedt aan de verbeelding.

 

 

 

The paintings of Frank Anderson constitute vast Dutch landscapes where space and duration are visualized in a classic depth representation, which also refer to spiritual spaces evoked in the titles. Therefore both the intellect and the aestethic experience are touched. Because only then there is a good painting.

 

The landscapes with characteristic low horizon, which focuses on the ever-changing air element are defined by painterly suggestion rather than realism. They hide desire and have a contemplative atmosphere that provides space for the imagination.