De schilderijen van Frank Anderson vormen uitgestrekte landschappen

waar ruimte en duur worden gevisualiseerd in een klassieke diepte representatie,

die ook verwijzen naar spirituele ruimtes opgeroepen in de titels.

 

De landschappen met de karakteristieke lage horizon en de uitgesproken liggende compositie, die de nadruk legt op het altijd veranderende luchtelement, worden gedefinieerd door schilderkunstige suggestie eerder dan realisme.

 

 

The paintings of Frank Anderson constitute vast Dutch landscapes, where space and duration are visualized in a classic depth representation, which also refer to spiritual spaces evoked in the titles.

 

The landscapes with the characteristic low horizon and the pronounced composition,

which emphasizes the ever-changing air element, are defined by

painterly suggestion rather than realism.